Saturday, October 28, 2006

மழைச் சிநேகம்...

எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான இயற்கை நிகழ்வுகளில் ஒன்று மழை பெய்தல். மழை பெய்தலும்,அதில் நனைந்திருத்தலும் எத்துனை சுகமான ஒன்று.. இதோ என் நேற்றைய நனைதலுக்கு பின்..

மழை
இரு எழுத்து கடவுள்...

நீ பெய்யப் படும் போதெல்லாம்...
மண் வாசனையுறும்
பயிர் சிலிர்க்கும்
விவசாயி உயிர் பெறுவான்
மழலை கப்பல் விடும் கட்டாந் தரையில்..

உன் வருதலுக்கான
காத்திருத்தல் என்னமோ கஷ்டமானதுதான்
ஆனால் வந்தபின் உண்டாகும் நனைதலில்
கஷ்டம் கரைந்தோடுகிறது
என்மேற் படிந்த புழுதியோடு சேர்ந்து...

குடை பிடித்து மழை நனையாரை
ஏளனம் செய்கிறது என் மனம் இவ்வாறே
" நீர், சேட்டை செய்யாக் குழந்தையைப் போல்"
மழை நனையத்தான்,
ஆம் நனைக்கத்தான் மழை எனவே நனைவீர்...

முன்நெற்றி மழை நீர் முகம் வழிந்து ,
தொண்டைக் குழி நனைத்து,
உடையும் உடலும் ஒட்டி,
மனமில்லாமல் வீடு சேர..
வீதி பார்த்திருந்த அம்மா
கோபம் காட்டி, தலை துவட்டி ,காபி தந்து
என் மழை நனைதலை அவசியப்படுத்தினாள்...

உனக்கும் எனக்கும் உண்டான முதற் சகவாசம்
எப்பொது நிகழ்ந்து இருக்கும்?
விடை தேடுகிறேன்
என் முந்தைய நனைதலிலிருந்து...

அம்மாவின் கருவறைத் தங்குதலிலா
அப்பாவின் தோள் தூங்குதலின் போதா
நட்புகளுடன் கரைந்த பொழுதுகளிலா
இல்லை நான் மட்டும் தனியாய் திரிந்த வேளையிலா!!!
ஆம் விடை தேடுகிறேன்
என் ஒவ்வொரு நனைதலிலும்...

விடை அறிவோனோ இல்லையோ
ஆனால் நனைதல் மட்டும் தொடரும்
என் கல்லறையிலும்...

ஆம் மழை நனைக்கத்தான்!!!

Thursday, October 26, 2006

"அ"னா


"அ" னா... இது என்ன பதிவு, என்ன தலைப்பு, என்று வினவுகிறவர்களுக்கு காரணம் இதுவே. நான் புதியதாய் வலைப்பக்கம் ஆரம்பித்தபின் எழுதும் முதற் பதிவுக்கு என்ன தலைப்பு வைக்கலாம் என்று எண்ணியபோது வான் புகழ் கொண்ட வள்ளுவன் நினைவுக்கு வந்தான். (அவரா ஏன்டா வம்புக்கு இழுக்குற அப்படினு உங்களுக்கு தோனித்துனா அதுதாங்க உங்க உண்மையான தமிழ் பாசம் அப்படின்கிறது)1330 குறள் தந்து பொது மறை சொன்ன வள்ளுவன் எழுதிய முதல் எழுத்தும் "அ" தான். நான் முதன் முதலாய் எழுதுகோல் பிடித்து எழுதிய எழுத்தும் "அ".ஆதாலாலே, எனது முதல் பதிவுக்கும் இதுவே தலைப்பு. ( ஆகா "என்னமா திங்க் பன்றாண்டா இவன்" அப்படிங்கற உங்க நினைப்ப அப்படியெ பின்னுட்டத்துல போட்டீர்கள் என்றால் எதோ நானும் ஒரு ட்புள் ட்ஜிட்ல பின்னூட்டம் வாங்கி அடுத்த பதிவுக்கு வேலைய ஆரம்பிப்பேன்...)

இந்த "அ" பக்கம்,எனக்கு வலை உலகத்தை அறிமுகப் படுத்தி,எனை எழுதச் செய்த,மீண்டும் எனை எழுத தூண்டிய எனது நண்பர்களுக்கு நன்றி கூறிடவும், அதே வேளையில் நான் எதற்காக, என்ன வெல்லாம் மற்றும் எப்போழுதெல்லாம் எழுதப் போகிறேன் என்று சொல்லிவிடவும் கிடைத்த முதல் பக்கம்.
சரவணா சக்கரவேல், வலைப் பக்கத்தை அறிமுகப் படுத்தி எனை எழுதச் செய்த என் கல்லூரித் தோழன். தோழர் அப்பு (எ) ரபீக் முஹம்மது, தோழி சூர்யா(எ) வனிதா கண்ணன் ஆகிய எனது மற்ற இரு நண்பர்களையும்,எனையையும் சேர்த்து சரவணாவால் ஆரம்பிக்கப் பட்ட கூளம் வலைப் பக்கமே எனது முதல் எழுத்தை வெளிக் காட்டியது..எனதுமுதல் வணக்கங்களும்,நன்றிகளும் கூளம் வலை நண்பர்களுக்கு .ஆனால் பல்வேறு காரணங்களால் என்னால் கூளம் வலை பக்கத்தின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்ற முடியாமல் போகவே என் ஒரு பதிவுடன் நின்றுவிட்டது எனது வலைச் சகவாசம்... அந்த நிமிடமே முடிவு செய்யப் பட்டதுதான் எனக்கு விரும்பியதை கால அவகாசம் இன்றி எழுத, நானெ ஒரு தனியாய் ஒரு வலைப் பக்கம் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று. ஆனால், எனது போற்றுதற்குரிய " நாளை செய்வோம்" என்ற நற்பண்பு தலை விரித்து தாண்டவம் ஆடி இன்றுடன் ஓராண்டு வரை தள்ளி விட்டது.
இப்போது எப்படி எழுதுகிறென் என்று நினைக்கத்தானெ செய்கீறீர்கள்.அதற்கும் காரணம் உண்டு.திரைகடல் ஓடி திரவியம் தேட அமெரிக்கா வந்த பிறகு,எல்லா தமிழனையும் போல் எனக்கும் தமிழின் பெருமை உரைக்க ஆரம்பித்தது.தமிழோ,அம்மாவின் சமையலொ அது கிடைக்காத போதுதான் அதன் அருமை புரியும்.(என்னடா அம்மா சமையல்னு சொல்றானே னு நீங்க முனகுவது கேட்கத்தான் செய்கிறது.. என்ன பண்ற்து இன்னும் Bachelor life.. அப்படியே கல்யாணம் ஆனாலும் "அம்மா சமையல் அம்மா சமையல்தான்"னு கல்யாணம் செய்த நம் முன்னோர்கள் சொல்றதும் கேட்கத் தான் செய்கிறது).உடனே திரும்பவும் ப்ளாக் தேடி, படித்து, தமிழ் பாராட்டிய போது புதிதாய் வலை நட்பு கிடைத்திட, அவர்களும் நீங்க ஏன் எழுத கூடாது என்று சும்மா கிடந்த சங்கை ஊதி கெடுத்தது போல் கேட்க , இதோ ஆரம்பிச்சாச்சு நம்ப எழுத்துலக பயணத்தை...



இவனப்போய் எழுத சொல்லிய அந்த உயர்ந்த உள்ளங்கள்,புண்ணிய மகாத்மாக்கள் யாருனு கேக்குறீங்களா... வெற யாரும் இல்லங்க , வலைத் தோழி "மழைத்துளி"சுபாவும்,"என் மனம் அலைபாயுதே" திரு.கடல் கணெசன் அவர்களும்தான்...
நன்றிங்கோ....

என்னாடா இவன் சரி கடுப்பேத்தறானெனு நினைச்சீங்கனா...ஆம் நீங்கள் என்ன நானெ அப்படித்தான் நினைக்கிறென்.. ஆகையால்
"அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு'" என்று கூறிக்கொண்டு
என்ன வெல்லாம் , எப்போழுதெல்லாம் மற்றும் எதற்காக எழுதப் போகிறேன் என்பதை நேரிடையாய் (வலைவீட்டில்) களத்தில் பார்ப்போம் என எனது நீண்ட பதிவை இத்துடன் முடித்து கொள்கிறேன்...

மணி விலாஸ்

எல்லா இடங்களிலும் எப்படிச் சுற்றித் திரிந்தாலும்,என்னவாகிப் போனாலும் நான் நானகிப் போவது என் வீட்டில் மட்டுமே. ஆம் நான் இங்கு மட்டுமே மிகச் சுதந்திரமாய் , எனது கனவு,காதல்,ஆசை,சந்தோசம்,விருப்பம், வெருப்பு,உண்மை,கோபம்,துக்கம்,எதார்த்தம் என எல்லாவற்றையும் வெளிக்காட்ட முடியும். எனவெ,கனவுகளும் உண்மைகளுமாய் ஆன எனது வாழ்க்கை நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்ய நான் கட்டிய வலை(ப் பக்கம்)வீடு தான் இந்த மணி-விலாஸ்....

நான் கட்டிய இவ் வரைகளற்ற நான்கு சுவர்கள் எனக்கு சுகம்தான்.ஆனால் அதே வேளையில், யாரேனும் ஒருவராவது,எப்போதாவது, ஒரு வேளையாவது இம் மணி-விலாஸில் தங்கி இளைப்பாரிட நேர்ந்தால் நான் மனிதமாகிப் போவேன் என்ற எதிபார்ப்புகளும், நம்பிக்கைகளுமாய் உங்களுக்காக என் வாசற் கதவுகளை திறந்தெ வைத்து வரவேற்பரையில் காத்து கொண்டு இருக்கிறேன் வணக்கங்களுடன்.



-மணி ப்ரகாஷ் மு